(foto: Stroom Den Haag)
We zijn onszelf kwijtgeraakt in een jacht naar alsmaar meer. En waar gaat het over? GSM: geld, status, macht – waar je nooit genoeg van kunt krijgen. Roem en fortuin – allemaal illusies. We zijn er wezenloos van geworden. Letterlijk: zonder wezen. We zijn ons wezen kwijtgeraakt.
De financiële crisis is misschien wel een bevrijdingsfeest, bevrijding van knellende banden. Zekerheden vallen weg, en het blijken schijnzekerheden. Denk je rijk en machtig te zijn, blijk je zomaar om te vallen. In gewoon Nederlands: ineens failliet te kunnen gaan. De enige echte zekerheid vind je in jezelf, diep van binnen. Deze crisis kan ons helpen terug te vinden wat we werkelijk willen, wie we werkelijk zijn.
Hoe werkt een crisis? Een crisis gaat door totdat gebeurd is wat nodig is: loslaten, opruimen, schoonmaken. Daarvoor moet je eerst naar de bodem. Daar ligt een cadeau op je te wachten. De beloning voor het uithouden, het volhouden. Op de bodem vind je jezelf terug. En je vindt er liefde, voor jezelf en voor anderen. De schat ligt op de bodem van het dal! En als je er eerder uit probeert te komen, voordat het echt klaar is, voordat alles weer helder is… komt de crisis gewoon weer terug, en des te heftiger.
Het enge van een crisis is dat je jezelf lijkt kwijt te raken. En dat klopt, je bent jezelf ook kwijtgeraakt! Maar als je dat kunt erkennen, omdat je niet anders meer kunt, omdat alle weerstand op is, op dat moment van opgeven, in die overgave… vind je jezelf terug. Groter, beter, mooier dan je dacht. Je ware zelf. Wie je in wezen bent. Bevrijd van overtollige ballast, van alles waar het niet echt om gaat.
Er is geen wezenlijk verschil tussen een persoonlijke crisis en een maatschappelijke crisis. Elke crisis volgt hetzelfde patroon: Het begint met ontregeling, als het net lekker gaat, en de crisis gaat door tot je zegt: ik geef het op, ik geef me over! Daarna is er ruimte voor iets nieuws. Je kunt pas iets nieuws aanpakken, als je het oude hebt losgelaten. Dan heb je je handen vrij.
Een crisis kan een blessing in disguise zijn. Ook de financiële crisis. Een kans om het echt anders te gaan doen. In alle drukte en opwinding van de jacht naar groter en meer kun je zomaar kwijtraken wat je eigenlijk wilt, wat je ten diepste verlangt. Dat blijkt geen geld te zijn, of status en macht. Die hebben je juist afgeleid van wat echt belangrijk voor je is, van wat je wel als wezenlijk ervaart. Onbevangenheid, inspiratie, creativiteit. Innerlijke zekerheid, stevigheid, vastberadenheid. Verbondenheid, betrokkenheid, openheid. Die kwaliteiten kun je terugvinden. Op de bodem van het dal.
De financiële crisis gaat door - en komt weer terug - totdat we de boodschap hebben begrepen. We kunnen er niet langer maar op los leven, op de pof en ten koste van anderen - liefdeloos, zonder besef van wat we aanrichten bij andere mensen en in de natuur om ons heen.
Deze crisis geeft ons de kans een volgende stap te zetten. Een stap die alles te maken heeft met echte aandacht en werkelijke betrokkenheid. Voor onszelf, voor elkaar en voor onze omgeving. Met een groot woord: liefde. Liefde voor het leven – menselijk en duurzaam. Mooi cadeau. Maak maar open.
[Opmerking: Ik weet ook niet waar ik het lef vandaan haal om al deze boude beweringen te doen. Als ik het teruglees denk ik: nou nou, die pakt uit, grote woorden… En tegelijkertijd denk ik: het is toch hoe ik er tegenaan kijk. Hoe kijk jij er tegenaan?]
