Ze is ziek, al jarenlang. Het is kanker. Ze heeft bijzonder vervelende relaties achter de rug. En ze had geen gelukkige jeugd.
Ze wil flink en opgewekt zijn. Maar door alles heen voel je haar pijn en venijn, boosheid en teleurstelling.
‘Kun je je voorstellen dat je niet meer boos bent? En niet meer verdrietig? Teleurgesteld? Dat je verleden je geen pijn meer doet? Hoe zou je je dan voelen?’ vroeg ik haar.
Ze kijkt me aan. Verward. Verbaasd ook. Dat kan toch niet? Ze lijkt boos te worden. En dan gebeurt het…
Haar gezicht klaart op. Ze gaat rechtop zitten. En ineens weet ze dat ze zich beter zou voelen. Ondanks haar nare ziekte.
Mooie vraag, André! veel mensen blijven vaak veel te lang vasthouden aan oude pijn. Je kan er zelfs ziek van worden. Dan heeft de pijn jou ipv andersom. Wat zou het mooi zijn als iedereen in staat zou zijn bewust ervoor te kiezen om het los te laten of het om te zetten in iets positiefs.
Mijn ervaring is dat beeldhouwen een mooie manier is om te verwerken en los te laten door het uit de steen te hakken en je emotie in de steen te leggen. Dan ben jij het kwijt. Geeft bovendien een mooi kunstwerk als aandenken!
groet,
Esther
Reactie door Esther van der Zee — 06/06/2012 @ 13:26