Klik hier als je erbij wilt zijn. Wordt goed. Lijkt me.
Zat 13 Mrt 2010 - Geplaatst onder: Zingeving, Inspiratie, Authenticiteit, Creatviteit, Liefde, Overgave, Ontroering, Verwachtingen, Vrijheid, Vertrouwen, Geluk, Spelen — Andre
Reacties (0)
Reacties (0)
Di 9 Feb 2010 - Geplaatst onder: Zingeving, Inspiratie, Authenticiteit, Creatviteit, Liefde, Overgave, Ontroering, Toeval, Synchroniciteit, Vrijheid, Vertrouwen, Geluk, Tevredenheid, Spelen — Andre
Reacties (0)
Reacties (0)
Er wordt hier thuis nog steeds muziek gemaakt.
Oordeel zelf: drie live opnamen van All Missing Pieces.
> Een akoestische versie van de single Infinity - ’s Nachts op de radio bij Nachtegiel op 3FM
> De openingstrack Kaleidoscope Eyes van hun komende album - ’s avonds bij De Wereld Draait Door
> En een cover van Anouk’s Woman - ’s morgens bij Giel! op 3FM
Geniet van deze Haagse bluf… (zegt Giel Beelen)
Veel kijk&luisterplezier!
Maa 8 Feb 2010 - Geplaatst onder: Zingeving, Bewustwording, Inspiratie, Authenticiteit, Liefde, Verbinden, Overgave, Ontroering, Verwachtingen, Verlichting, Vrijheid, Crisis, Vertrouwen, Geluk, Leed, Tevredenheid, Verantwoordelijkheid — Andre
Reacties (0)
Reacties (0)
Ik merk dat ik er voor een groot deel zelf verantwoordelijk voor ben of er vreugde in me opkomt of boosheid, onrust, ontevredenheid, teleurstelling over mezelf en de hele wereld. Maar ook als ik in het hier en nu ben, komt de vrede niet automatisch.
Het kan ook zijn dat ik door een grote triestheid word overvallen. Als ik die dan ook toelaat, is dat geen tegenstelling tot de vreugde maar alleen de keerzijde van de medaille. Ze hoort net zo bij het leven als de vreugde. Als ik de zaak dan grondig onderzoek, als ik naga waarheen de triestheid mij wil brengen, dan ontdek ik helemaal onderin het vermoeden van gedragen worden en geborgenheid. Dan voel ik de zwaarte van de triestheid en daaronder tegelijkertijd een stille vreugde. Ik ben met mezelf tevreden, ook met mijn onvervulde verlangens, ook met mijn eenzaamheid, ook met mijn onbegrepen zijn.
Anselm Grün, Benedictijner monnik
Di 26 Jan 2010 - Geplaatst onder: Zingeving, Bewustwording, Inspiratie, Authenticiteit, Spiritualiteit, Toeval, Synchroniciteit, Verwachtingen — Andre
Reacties (0)
Reacties (0)
“Tell me the weight of a snowflake,” a coal-mouse asked a wild dove.
“Nothing more than nothing,” the dove answered.
“In that case I must tell you a marvelous story,” the coalmouse said.
“I sat on a branch of a fir, close to its trunk, when it began to snow-not heavily, not in a raging blizzard-no, just like in a dream, without any violence. Since I didn’t have anything better to do, I counted the snowflakes settling on the twigs and needles of my branch. Their number was exactly 3,471,952. When the 3,741,953rd dropped onto the branch-nothing more than nothing, as you say-the branch broke off.”
Having said that, the coal-mouse flew away.
The dove, since Noah’s time an authority on that matter, thought about the story for a while, and finally said to herself, “Perhaps there is only one person’s voice lacking for peace to come to the world.”
[Bron: Synchronicity, The Inner Path of Leadership, Joseph Jaworski and Betty S. Flowers]
November 1988 stond ik bij de Berlijnse Muur. Het was er donker en stil. Er ging een telefoon over, traag gerinkel. Als iemand me toen gezegd had: ‘Over een jaar staan hier mensen op te dansen,’ had ik het niet geloofd.
Een jaar later, 9 november 1989. Er stonden mensen op de muur. Uitgelaten, opgetogen. Het was voorbij. Genoeg mensen hadden er genoeg van. Genoeg kritische massa. Ik geloof daar wel in.
Waar heb jij genoeg van? Als er genoeg anderen zijn die er ook genoeg van hebben kan het voorbij zijn. Zomaar. En misschien ben jij wel die ene die nog nodig is.
Do 21 Jan 2010 - Geplaatst onder: Zingeving, Bewustwording, Authenticiteit, Leed, Verantwoordelijkheid — Andre
Reactie (1)
Reactie (1)
Iemand die zijn eigen gekwetstheid niet onder ogen ziet, zal onherroepelijk anderen of zichzelf kwetsen.
- Anselm Grün
Vaak je heb niet in de gaten hebt dat je ooit gekwetst bent maar ondertussen ben je ongewild en onbewust aan het kwetsen, anderen of jezelf. Je weet niet dat je kwetst. Net zoals anderen dat niet wisten toen ze jou kwetsten. Zo gaat het kwetsen maar door. ‘Hurt people hurt people’.
Je blijft anderen en jezelf kwetsen tot je je eigen gekwetstheid onder ogen wilt en kunt zien. Daarmee kan het kwetsen stoppen. Tenminste, het kwetsen door jou. Verwacht niet dat degene die jou gekwetst heeft daar weet van heeft. Of het terugkijkend begrijpt. Of daar nu mee ophoudt. Het is niet makkelijk om onder ogen te zien dat je kwetst. Het is misschien nog wel moeilijker dan in te zien dat je zelf gekwetst bent.
Het kwetsen kan stoppen als je kunt erkennen: ja, ook ik ben gekwetst, ooit - ja, dat is gebeurd. En ja, ook ik heb gekwetst - en ja, ik doe het nog steeds. De geschiedenis kan ik niet veranderen. Ik kan niets terugdraaien van wat mij ooit gebeurd is, of van wat ik heb gedaan. Ik kan nu wel besluiten dat ik niet meer gekwetst wil worden: dit gaat mij niet meer gebeuren. Dan kan ik ook ophouden zelf te kwetsen: dit ga ik niet meer doen, ik ga mezelf en anderen niet meer kwetsen.
‘You couldn’t change the past. But the future could be a different story. And it had to start somewhere.’
Little children, Todd Field (2006)
Zat 9 Jan 2010 - Geplaatst onder: Zingeving, Bewustwording, Inspiratie, Authenticiteit, Creatviteit, Ego, Vergeving, Intuïtie, Liefde, Overgave, Spiritualiteit, Ontroering, Toeval, Verwachtingen, Vrijheid, Rust, Ruimte, Crisis, Geluk, Leed, Tevredenheid, Verantwoordelijkheid, Spelen — Andre
Reactie (1)
Reactie (1)
Ik heb de kerstvakantie gebruikt om naar buiten te gaan. Wandelen, wat is Nederland mooi. Okee, beauty is in the eye of the beholder. Kiekjes maken, als ik een plaatje zie. Idem. En filmpjes schieten, van wat ik ineens of zomaar zie. Idem idem.
En de tijd genomen om naar binnen te gaan. Op een rij gezet wat ik wel en niet meer wil. Het verschil tussen Hoe Het Hoort en Wat Werkelijk Wil. Ook ambitieus. Kwam mezelf tegen. En anderen.
Blijft je leven stromen, of verstijf je en verstar je? En hoe je uit zelfbescherming jezelf en de rest van de wereld voor de gek kunt houden - of probeert te houden. Wordt vervolgd.
‘Zelfbedrog is het immuunsysteem van de psyche.’ (Theo Maassen, Zonder pardon, 2009)
Vrij 8 Jan 2010 - Geplaatst onder: Zingeving, Inspiratie, Authenticiteit, Creatviteit, Overgave, Spiritualiteit, Ontroering, Vrijheid, Vertrouwen, Geluk, Spelen — Andre
Reacties (2)
Reacties (2)
Onze kinderen Camiel, Wrister en Quinten hebben de kerstvakantie gebruikt om met hun band All Missing Pieces nummers voor hun nieuwe album op te nemen. Die CD verschijnt dit voorjaar.
Hun vierde single is net uit: Infinity. Over niets minder dan oneindigheid. Noem ik ook ambitie. Met een clip, het bekijken meer dan waard. Vind ik. Kijken maar. En downloaden maar.
Vrijdag 15 januari 2010 staan ze op Eurosonic/Noorderslag in Groningen. Met hun vrienden van Di-Rect spelen ze in het Platform Theater. Dat wordt een volle bak. Vermoed ik.
Woe 6 Jan 2010 - Geplaatst onder: Zingeving, Bewustwording, Inspiratie, Authenticiteit, Creatviteit, Vergeving, Schaduw, Intuïtie, Liefde, Verbinden, Overgave, Spiritualiteit, Ontroering, Toeval, Synchroniciteit, Verlichting, Vrijheid, Rust, Ruimte, Vertrouwen, Geluk, Leed, Tevredenheid, Verantwoordelijkheid, Spelen — Andre
Reactie (1)
Reactie (1)
Mijn vrouw Léonne (’Daar is ze weer’) heeft de kerstvakantie gebruikt om een knap stuk te schrijven. Tenminste, dat vind ik.
‘Wat bezielt ons?’ is de titel. Je vindt het op haar site. Ze noemt het ‘Een aanwijzing voor de komende drie jaar (2010 - 2012)’.
Dat noem ik ambitie. Benieuwd of je er wat aan hebt. Laat het weten als je wilt. En stuur de link door als je zin hebt.
Do 31 Dec 2009 - Geplaatst onder: Zingeving, Bewustwording, Inspiratie, Authenticiteit, Creatviteit, Liefde, Verbinden, Ontroering, Verwachtingen, Vertrouwen, Geluk, Verantwoordelijkheid, Spelen — Andre
Reactie (1)
Reactie (1)
Ik moest met de trein naar Amsterdam. Juist op tijd kwam de zware metalen reeks voor het stationnetje van mijn geboorteplaats tot stilstand. Het stadje is zoo klein, dat het geknars van de remmen door alle inwoners gehoord werd, ook door mijn vader en mijn moeder. Nou is onze jongen al dertig jaar, zouden ze denken en elkaar daarbij aanzien, en nog dobbert hij als een stuk wrakhout op den oceaan des levens. Mijn vader is dominee en houdt van degelijke beeldspraak. Ja ouders, dacht ik nog even, terwijl ik over het eerste spoor stapte, zeg het gerust, als een stuk rottend hout beschouwt gij uw zoon, maar blind zijt gij voor het wonderbaarlijke licht, dat van zoo’n stuk rottend hout kan uitgaan.
Gevonden in de vijftig cent boeken-doos voor antiquariaat Damokles. De eerste regels op de eerste bladzij van Luchtspiegelingen van Belcampo. Je kunt niet trots genoeg zijn op je kinderen. Worden ze beter van. Oneindig trots.
Di 29 Dec 2009 - Geplaatst onder: Zingeving, Inspiratie, Authenticiteit, Creatviteit, Liefde, Overgave, Ontroering, Verlichting, Rust, Geluk, Tevredenheid, Spelen — Andre
Reacties (0)
Reacties (0)
Vergnügungen
Der erste Blick aus dem Fenster am Morgen
Das wiedergefundene alte Buch
Begeisterte Gesichter
Schnee, der Wechsel der Jahreszeiten
Die Zeitung
Der Hund
Die Dialektik
Duschen, Schwimmen
Alte Musik
Bequeme Schuhe
Begreifen
Neue Musik
Schreiben, Pflanzen
Reisen
Singen
Freundlich sein.
Bertolt Brecht (1898 - 1956)
Gevonden bij A.L. Snijders. Hij las het op een gordijn in Amsterdam. Brecht schreef het waarschijnlijk in 1954, op zijn zesenvijftigste, kort voor zijn dood.