Heb je het echt zo druk?
Woe 9 Okt 2013 - Geplaatst onder: Management, Zingeving, Bewustwording, Authenticiteit, Verwachtingen, Vrijheid, Rust, Ruimte, Spelen — Andre
Reacties (0)

heb-je-het-echt-zo-druk_.jpg

Wat hebben we het druk. En wat maken we ons druk. Daarboven in ons hoofd. En dan voel je het in je lijf. Druk geeft spanning. Misschien ben je er zo aan gewend dat je het niet eens opmerkt. Mensen om je heen vaak wel.

Je kunt je afvragen of je het echt zo druk hebt. Of maak je je druk? En waarover dan? Ga af en toe eens zitten. Bij voorkeur buiten. Doe even niets. Kijk voor je uit. Luister. Naar alle kleine dingen waar je normaal gesproken aan voorbij gaat. De wind. Een boom. Een bloem. Een vogel.

Wacht er niet mee tot het weekend is, op je op vakantie bent. Je kunt het nu doen. Zitten. Kijken. Luisteren. En voel wat het met je doet. Begin je zomaar te ontspannen.

Als je in mijn hart kijkt
Do 1 Nov 2012 - Geplaatst onder: Management, Zingeving, Bewustwording, Inspiratie, Authenticiteit, Creatviteit, Ego, Schaduw, Intuïtie, Liefde, Verbinden, Spiritualiteit, Verwachtingen, Vrijheid, Rust, Ruimte, Crisis, Vertrouwen, Geluk, Verantwoordelijkheid, Spelen — Andre
Reactie (1)

Het zou wat zijn als elke notitie aan de minister…

voortaan wordt afgesloten met de zinsnede:

‘Echter, als u in mijn hart kijkt…’

Een gesproken column bij Reuring!Café,

maandelijkse netwerkbijeenkomst van ambtenaren -

over luisteren naar je hart, en je kop gebruiken…

bezieling is zo dichtbij

Mensen naar waarde schatten (complimenten werken)
Do 5 Mrt 2009 - Geplaatst onder: Management, Bewustwording, Leiderschap, Inspiratie, Authenticiteit, Liefde, Crisis — Andre
Reacties (0)

Gebrek aan vertrouwen, en verlangen naar verandering. Dat is waar we staan. Het materialisme is doorgeslagen. Er is een immaterieel antwoord nodig op de materiële crisis. Hoe verschuiven we de focus van korte termijn gewin naar lange termijn geluk?

De financiële crisis heeft alles te maken met waarden. En dat is heel wat anders dan beurswaarde. De financiële waarde van bedrijven en vastgoed blijkt schromelijk overschat, terwijl de immateriële waarde zwaar is onderschat. We zijn bedrijven en bezittingen opnieuw aan het waarderen. Dat kunnen we ook doen met de mensen die er aan verbonden zijn. Want organisaties uit bestaan uit mensen. Zij vormen het werkelijke kapitaal. Dat menselijk kapitaal kun je ook waarderen. Niet door hen op de balans te zetten. Of door te speculeren over hun toekomstige waarde of schaarste. Het kan door hen naar waarde te schatten.

Mensen naar waarde schatten kan dagelijks. Niet materieel, in de vorm van bonussen met alle mogelijke ontsporingen van dien. Nee, immaterieel. In de vorm van werkelijke en individuele waardering. Menselijk, betrokken. Oprecht en waarachtig. Aandacht voor iemands inzet, voor iemands betrokkenheid. Als iemand iets goed doet. Of het goede doet. Een compliment, applaus. Elke keer. Elke keer? Ja, elke keer weer!

Dit is een fragment uit een artikel dat onlangs verscheen in Tijdschrift voor Management Development (pdf download). Een bewerkte versie vind je hier. Geschreven met Marius Rietdijk en Bram Schaper van plimenten.com

Old School Rules! (de Nintendo Generatie komt eraan)
Woe 17 Dec 2008 - Geplaatst onder: Management, Bewustwording, Leiderschap, Inspiratie, Authenticiteit, Ego, Verbinden, Verwachtingen, Vrijheid, Rust, Ruimte — Andre
Reacties (0)

Pijnlijke tijden. Vooral voor de gevestigden. Voor iedereen die dacht het voor elkaar te hebben. Zoals: binnenkort met pensioen. Dat duurt ‘ineens’ een stuk langer. En: welk pensioen? Het kan ‘zomaar’ verdampen. Als organisatie heb je er een probleem (‘aandachtsgebied’) bij: de vijfenvijftigplusser die nog jaren ‘mee moet’.
Niet lang geleden werkte ik met operators op een energiecentrale. Een behoorlijk deel van hen werkte daar al meer dan dertig jaar. Bij de oplevering van het complex waren ze ingestroomd. Net klaar met hun technische opleiding. Trots op hun werk bij hun centrale. In ploegendiensten. Leuk werk met leuke toeslagen. Opgewekt wekten ze stroom op. Dat opgewekte ging er in de loop van de jaren wel wat van af. Automatisering en bezuinigingen betekenden steeds minder collega’s. Dus ook minder gezellig. Vooral ’s nachts. Maar het bleef hun werk op hun centrale.

Toen kwam de eerste uitstroom op gang. Collega’s die gebruik maakten van alle goudgerande regelingen die tot voor kort bestonden. ‘Ben je van voor of na 1-1-47?’ was de meest gestelde vraag. ‘Van daarvoor’ kon gaan vissen met z’n maten en gaan fietsen met z’n vrouw, ‘van daarna’ had pech en bleef boos achter. Die moesten ‘ineens’ nog heel lang. Veel langer dan waar ze op gerekend hadden. Maar de grootste schok moest nog komen. Dat waren hun nieuwe collega’s. Dertig jaar jonger. Goed opgeleid. En ambitieus.
Deze ‘jonkies’ bestonden het om na een week te zeggen: ‘Zo, nou wil ik wat anders doen!’ Stel je voor… Je hebt dertig jaar lang dag en nacht min of meer hetzelfde werk gedaan. Dan komt er iemand binnen die zich na een week begint te vervelen. Iemand met een hbo-opleiding, terwijl jij mbo-er bent. Die vanwege zijn leeftijd en ervaring de helft verdient wat jij verdient. Maar ondertussen wel twee keer zo snel werkt. Alleen al omdat hij alles veel eerder begrijpt dan jij. Ineens ben je oud, langzaam en duur.

Ondertussen zijn er veel mensen van in de vijftig en zestig die het juist goed doen. Die iets toevoegen. Die vanwege die waarde gevraagd en gewaardeerd worden. Wat aan hen opvalt is dat ze niet bezig zijn met machtsspelletjes. Ze zijn integer en toegankelijk. Je ziet jonge mensen naar hen toetrekken. Die voelen zich bij hen op hun gemak. De grijze haren zijn eerder vertrouwenwekkend dan indrukwekkend.
Deze senioren weten heel goed wat ze allemaal niet weten. Hun mobieltje vinden ze vaak al te ingewikkeld. Maar ze weten ook dat het daar uiteindelijk niet om gaat. Ze weten wat ze waard zijn. Ze kennen hun eigen waarde, ze hebben eigenwaarde. Het laatste wat ze doen is concurreren. Want ze weten dat ze daar veel te oud voor zijn. Wat ze wel kunnen is aansluiten, levelen. Deze mensen verdienen op een natuurlijke manier respect. Sterker nog, ze zijn in de ogen van jonge mensen zelfs cool.

Hoe ben je overduidelijk old school maar ondertussen toch alom gewaardeerd? Door te genieten van het aanstormend talent. Door niet bang voor ze te zijn. Je bent toch ook niet bang voor de ontwikkeling van je kinderen? Daar geniet je toch van? Het bestaansrecht van een senior wordt bepaald door zijn waarde voor een junior. Niet door de baas te spelen. Want dat lukt vroeg of laat toch niet meer. Praktisch? Heb je als senior de moed om elke junior in je omgeving de vraag te stellen: ‘Ben jij blij met mij?’ En: ‘Wat zou ik kunnen doen of laten waardoor jij blij van mij wordt?’
Goede kans je te horen krijgt: ‘Geef me de ruimte’, ‘Vertrouw me’, ‘Laat het mij op mijn manier doen’, ‘Zorg goed voor me’, ‘Wees niet bang’, ‘Luister naar me’, ‘Wees duidelijk’, ‘Wees eerlijk’, ‘Laat je waardering blijken’, ‘Vertel me vooral wat goed gaat’, ‘Wees doorzichtig’, ‘Hou niets achter’. Inderdaad, alle bekende antwoorden. Je weet het allang. En nu gewoon doen. Dan kun je nog jaren mee. Old School Rules!

De is de verkorte versie van een langer artikel dat verscheen in Tijdschrift voor Management Development, winter 2008.

Daar is ie dan: Vrij! Leef je eigen leven
Do 17 Jul 2008 - Geplaatst onder: Management, Zingeving, Bewustwording, Leiderschap, Inspiratie, Authenticiteit, Creatviteit, Ego, Vergeving, Schaduw, Intuïtie, Liefde, Verbinden, Jaloezie, Overgave, Spiritualiteit, Verraad, Ontroering, Toeval, Synchroniciteit, Verwachtingen, Verlichting — Andre
Reacties (9)

vrij! cover

Donderdag 18 september a.s. is het zover. Dan verschijnt Vrij! Leef je eigen leven, en wederom bij Uitgeverij Quist. Het is de opvolger van Zin! Leidinggeven aan jezelf en anderen. En het is een heel ander boek. Zin! vind ik vooral een leuk boek, Vrij! vind ik meer een mooi boek. Maar weet je, dat doet er niet toe: het gaat erom wat jij ervan vindt en daar ben ik erg benieuwd naar!

Dit is de flaptekst: Vrij! is een zoektocht naar vrijheid in het dagelijks leven. Het is persoonlijk en openhartig. Grote vrolijkheid en diepe ellende wisselen elkaar af. Lachen en huilen liggen dicht bij elkaar. Geschreven met humor en de nodige zelfspot.

En: Het leven gaat bergop en bergaf. Die weg omhoog en omlaag zit ook in dit boek. Het begint op een top en gaat naar een dal. Om van daaruit naar een volgende, hogere top te klimmen. Voel je vrij om in te stappen waar jij wilt: het is jouw boek.

In januari ben ik begonnen met schrijven, na eerst drie grote schoenendozen vol ideeën te hebben doorgespit. Het schrijven was op zichzelf een zoektocht. Dus wat ik beschrijf in Vrij! maakte ik tijdens het schrijven mee: berg op, berg af. In de loop van juni is jacky-o gaan vormgeven, en o, o, o wat heeft ze het weer mooi gemaakt. In augustus gaat het naar de drukker, en na 18 september ligt het in de winkel, en is het te bestellen bij de internetwinkels en de uitgever.

Maar eerst op donderdagmiddag 18 september a.s. een feestje. Om te beginnnen voor iedereen die hard aan dit boek heeft gewerkt en meegewerkt. Want de lijst van lieve mensen die voor hun eigen plezier hebben meegelezen en meegedacht, geïllusteerd en gefotografeerd is lang. En natuurlijk voor iedereen die benieuwd is naar dit nieuwe boek en het wil bekijken, lezen en beleven. Allemaal komen!

Wil je een uitnodiging ontvangen stuur dan even een mail via de e-mail mogelijkheid hiernaast. Via de uitgever krijg je dan een uitnodiging voor de 18e september. Exacte tijd en locatie zijn nog niet bekend. We zoeken nog een locatie die past bij de sfeer van het boek: vrijheid, ruimte, transformatie.

vriendelijke stevigheid | stevige vriendelijkheid
Vrij 13 Jun 2008 - Geplaatst onder: Management, Bewustwording, Leiderschap, Inspiratie, Authenticiteit, Ego — Andre
Reacties (2)

Kijk om je heen en wat zie je? Cultuurverandering! Heeft iemand daar iets aan gedaan? Nee! Kan iemand daar iets aan doen? Evenmin! Cultuurverandering gebeurt gewoon. Gaat vanzelf. Daarom is verzet ertegen niet alleen dom maar ook erg grappig. En er vanuit een maakbaarheidsgedachte aan willen sturen (‘stimuleren!’) is even illusoir als vrolijkstemmend.

Misschien is het slimmer om goed te kijken wat je ziet en er je voordeel mee te doen. Vraag niet hoe het kan maar profiteer ervan! Er is heel veel voordeel deze dagen. En dat gaat verder dan dat ik vandaag vanuit huis binnen een straal van 500 meter het grootste deel van de internationale cuisine kan ruiken en proeven en de ingrediënten ervan kan zien en kopen.

Een van de meest intrigerende cultuurveranderingen die mij opvallen is de stille revolutie die zich voordoet onder leidinggevenden. Dat zijn steeds vaker vrouwen. En wat voor vrouwen! Een ander soort vrouwen dan ik zag opkomen in de jaren tachtig en negentig. Geen bitches, geen verklede mannen. Geen penisnijd - en dus ook minder castratieangst onder mannen!

Het afgelopen jaar heb ik zes vrouwelijke topambtenaren geïnterviewd voor de website van de Baak. Een leerzame ervaring. Ik wist wel dat er vrouwelijke toppers rondlopen die anders zijn. Waarbij ik nou eens niet het gevoel krijg dat ze uit tomeloze ambitie en niet te stuiten geldingsdrang vooruit en hogerop willen, koste wat kost. Vrouwen die normaal blijven doen.

Want wie schetst mijn verbazing? Ik kom zomaar zes bijzondere vrouwen tegen. Vrouwen die zo stevig zijn als je volgens de normen van het assessmentbureau van een topmanager mag verwachten en zo vriendelijk als elk kind van zijn of haar moeder hoopt en verlangt. Zeg maar: vriendelijke stevigheid. Of andersom: stevige vriendelijkheid. Afhankelijk van de situatie.

Het zijn stuk voor stuk vrouwen die weten wat ze willen. Ze paren nuchterheid aan betrokkenheid. Ze zijn rationeel maar dat wil niet wil zeggen dat ze hun gevoel niet tonen. Sterker nog, ze onderkennen hun gevoel en dat zetten ze ook in. Wat opvalt is dat ze zichzelf goed kennen, naar zichzelf durven kijken en open staan voor feed back. En die ook durven geven.

Wat is daar nou zo bijzonder aan? Dat is toch een prachtig profiel voor elke leidinggevende? Daar wordt van teamleiders tot directeuren toch op geselecteerd tegenwoordig? Dan kun je je afvragen waarom de Baak zulke goede zaken doet. Of waarom er zoveel ontevredenheid is over leidinggevenden en wat ze links en rechts schijnen aan te richten (‘managers!’).

Dat vriendelijke stevigheid / vriendelijke stevigheid bijzonder is ontdekte ik toen ik aan een van die vrouwen vroeg: ken je ook mannen die zo zijn? Het bleef lang stil. Ze wist het niet. En dat lag niet aan haar intelligentie, integendeel. Toen zij ze: ik ken wel vriendelijke mannen maar die zijn vaak niet stevig; en ook stevige mannen, maar die zijn vaak niet vriendelijk.

Daar zat ik dan. Als man. Ik wist het ook niet. Ik zie veel Machers en macho’s en ik zie veel watjes en softies. Zelf ga ik daar tussen heen en weer. Soms veel te stevig, en dan weer te vriendelijk. Die balans is zo lastig. De vrouwen die ik interviewde zie ik die balans veel beter bereiken. Natuurlijk, n = 6. Maar volgens mij heb ik de toekomst geinterviewd.

Want de cultuur verandert die kant op. Onherroepelijk, maar ook zonder dat iemand daar bewust mee bezig is, of daar op stuurt. Dit soort vrouwen komt omhoog, ze komen bovendrijven. Niet door gebrek aan gewicht maar omdat ze dingen voor elkaar krijgen zonder bedreigend te zijn. Behalve voor bange mannen van boven de vijftig. Maar daarover weer een andere keer.

Kijk voor de interviews op http://www.debaak.nl/themas/publiekebaak (voorpagina en meer onder ‘Interviews’)

Verschenen in: Tijdschrift voor Management Development, nummer 2, zomer 2008

Nieuw boek in de maak!
Vrij 4 Jan 2008 - Geplaatst onder: Management, Zingeving, Bewustwording, Leiderschap, Inspiratie, Authenticiteit, Creatviteit, Ego, Vergeving, Schaduw, Intuïtie, Liefde, Verbinden — Andre
Reacties (2)

Ik ben een nieuw boek aan het schrijven! Hoe het gaat heten weet ik nog niet. Waar het over gaat ben ik schrijvend aan het ontdekken. Wel weet ik dat het in de loop van 2008 zal verschijnen.

Je kunt het ontstaan van het boek meemaken. Kom vaker naar dit Weblog van Zin! en lees mee! Regelmatig verschijnt hier een fragment (zoals ze hieronder al staan). Zo beleef je het mee.

Wanneer je hiernaast je aanmeldt krijg je een seintje als ik weer een nieuwe stuk geplaatst heb. Als je wilt kun je ook reageren. Zo kun je behalve meelezen het nieuwe boek ook meecreëren.

Zin!Posium 1 november 2007
Di 9 Okt 2007 - Geplaatst onder: Zonder categorie, Management, Zingeving, Bewustwording, Leiderschap, Inspiratie, Authenticiteit, Creatviteit — Andre
Reacties (0)


Precies een jaar en een dag na het verschijnen van
Zin! Leidinggeven aan jezelf en anderen
ter gelegenheid van het gereedkomen van de tweede druk,
en als een voorproefje van het volgende boek…

Zin!Posium 2007 - Zin! in Vrijheid?
De vrijheid om je eigen leven te leiden

Hoe vrij is jouw leven?
Welke vrijheid neem je?
Welke vrijheid laat je een ander?
Is vrijheid ook blijheid?
Is vrijheid vrijblijvendheid?
En: wat is de prijs van vrijheid?

Donderdag 1 november a.s. van 14 tot 20 uur
Seats2Meet Utrecht
(Moreelse Park, Hoog Catherijne)

Een middag en een avond proeven en proberen…
De vrijheid om te improviseren en experimenteren
Een gezamenlijk onderzoek naar de waarde van vrijheid

Presentaties en Workshops, Coachings Carrousel, Tapas Buffet

Het Zin!Posium is bewust laagdrempelig: Entree 30 euro -
en dan heb je voor je eten en drinken al betaald…

> THNX Mindz.com!

Klik hier voor meer informatie en inschrijving

Zie je graag op 1 november a.s.!

Gejat!
Di 22 Mei 2007 - Geplaatst onder: Management, Bewustwording — Andre
Reactie (1)

In Den Haag woon je op het zand of in het veen. Op het zand - de oude duinen in het westen bij de zee - woon je op stand. Daar liggen mooie, ruime wijken als het Statenkwartier en de Archipel, met mooie, ruime huizen van mensen als minister Donner, met mooie, ruime inkomens. Boekhandel Paagman, het boekenwalhalla van net & chique Den Haag, ligt middenin het Statenkwartier. In februari lag er een stevige stapel Zin! op tafel. En er stond een exemplaar in de kast. Die waren opeens weg - allemaal. Maar volgens het systeem waren ze niet verkocht. Rara, waar zijn ze? Gejat, is het vermoeden van de boekverkoper! Toevallig was die maand wel een serie van drie artikelen in Haag West Nieuws verschenen, het huis-aan-huisblad voor wie woont op het zand. Winkeldieven heb je blijkbaar overal. Als doelgroep had ik er nog niet aan gedacht.

De poliep van Frans, en een trouwring voor Mariska
Woe 11 Apr 2007 - Geplaatst onder: Management, Zingeving, Bewustwording, Leiderschap, Inspiratie, Authenticiteit — Andre
Reacties (0)


‘Mede door de poliep ben ik gaan inzien dat je een vrouw als Mariska eigenlijk moet gaan binden met een trouwring.’

Frans Bauer, bij Pauw & Witteman, 10 april 2007

Toelichting: Nadat Frans Bauer was geopereerd aan zijn stembanden mocht hij elf dagen niet praten. Niet makkelijk voor iemand die de hele dag niets liever doet. Het gaf Frans alle tijd om alles om zich heen eens rustig op te nemen. Hoe hij verzorgd werd bijvoorbeeld - door Mariska, de moeder van zijn drie kinderen. Toen hij eindelijk één minuut mocht praten was het eerste wat hij deed Mariska ten huwelijk vragen. Zou hij nog gezegd hebben: ‘Heb je even voor mij?’ Of direct maar met de deur in huis zijn gevallen? In ieder geval betekent trouwen volgens Frans: ‘Binden’. Toch weer minder romantisch dan ik (’Je’ op z’n Frans) zou denken (of hopen?!) van de zanger van het romantische lied. ‘Het staat gepland voor 2008′. Zo’n poliep toch! In december moest Frans er nog om huilen.